ورود ثبت

ورود به حساب کاربری خود

نام كاربري *
رمز عبور *
من را به خاطر داشته باش

ساخت يك حساب كاربري

پر کردن فیلدهایی که با ستاره (*) نشانه گذاری شده مورد نیاز است.
نام *
نام كاربري *
رمز عبور *
تكرار رمز عبور *
ايميل *
تكرار ايميل *

قلم مهر

گنجشکک،در تمام زمستان

ز اشتیاق

از بس که بهر باغ و بهار انتظار دید

گل های نقش کاشی مسجد را

در نیمه های دی

صبح بهر دید                           (شفیعی کدکنی)

آهنگ و سرود لب‌تان سوختن است              انديشه روز و شب‌تان سوختن است
اين چيست ميان تو و پروانه و شمع               کز روز ازل مذهب‌تان سوختن است

دست عشق از دامن دل دور باد              می‌توان آیا به دل دستور داد
می‌توان آیا به دریا حكم كرد                  كه دلت را یادی از ساحل مباد
موج را آیا توان فرمود: ایست                        باد را فرمود: باید ایستاد
آنكه دستور زبان عشق را                            بی‌گزاره در نهاد ما نهاد
خوب می‌دانست تیغ تیز را                  در كف مستی نمی‌بایست داد

دستی ز کرم به شانه ی ما نزدی                    بالی به هوای دانه ی ما نزدی

دیری است دلم چشم براهت دارد          ای عشق ٬ سری به خانه ی ما نزدی

من ســایه ای از نیمه ی پنهانی خویشم          تصویــر هــــــــزار آینه حیـــــرانی خویشم

صد بــــــار پشیمــــانی و صد مرتبه تــوبه            هر بـــــار پشیمــان ز پشیمـانی خویشم

عالم همه هر چند که زندان من و توست         از ایــــــن همه آزادم و زنـــــدانی خویشم

تا در خم آن گیــــسوی آشفته زدم دست        چون خــــاطر خود جمع پریشانی خویشم

فردایی اگــــــــر باشد بــــــــاز از پی امروز        شرمنده چو حــــافظ ز مسلمانی خویشم

حــــــافظ مگر از عهده ی وصف تـــــو برآید        بـــــا حسن تو حیران غزل خوانی خویشم

تواناست آخر خداوند روز           که روزی رساند تو چندین مسوز           (سعدی)

روزی تو باز نگردد زرد                 کار خدا کن غم روزی مخور             (نظامی)

از خدا خواهیم توفیق ادب           بی ادب محروم ماند از لطف رب

کمند مهر چنان پاره کن که گر روزی           شوی ز کرده پشیمان به هم توانی بست         محتشم کاشانی

دلم به کوی تو امید وار می آید           نگاهدار که روزی به کار می آید

آن که دایم هوس سوختن ما می کرد          کاش می آمد و از دور تماشا می کرد.        طاهره نائینی

بیگانه ز آشنایان گر گشته ام عجب نیست           بسیار آزمودم یاران آشنا را         طبیب اصفهانی

" خودفریبی به این صورت بیان شده است که انگار روی وزنه ای ایستاده اید تا خود را وزن کنید در حالی که شکمتان را تو داده اید "   چارلزاستیون هامبی