ورود ثبت

ورود به حساب کاربری خود

نام كاربري *
رمز عبور *
من را به خاطر داشته باش

ساخت يك حساب كاربري

پر کردن فیلدهایی که با ستاره (*) نشانه گذاری شده مورد نیاز است.
نام *
نام كاربري *
رمز عبور *
تكرار رمز عبور *
ايميل *
تكرار ايميل *

قلم مهر

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی             که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش             که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی                      وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است                      حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف                          گر شب و روز در این قصه مشکل باشی

گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست                    رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد                                صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

     زندگی را از طبیعت بیاموزیم

      چون بید متواضع

      چون سرو راست قامت

      چون صنوبر صبور

      چون بلوط مقاوم

      چون رود روان

      چون خورشید

      با سخاوت و چون ابر

      با کرامت باشیم

امشب که بلرزید دل و بغض و صدایت           آرام روان گشت دلت سوی خدایت 
رفتی به در خانه ی آن قاضی حاجات              یاد آر مرا ملتمس لطف و دعایت

زندگی وقت کمی بود و نمیدانستیم               همه ی عمر دمی بود و نمیدانستیم
حسرت رد شدن از ثانیه ها                               فرصت مغتنمی بود و نمیدانستیم
تشنه لب ،عمر به سر رفت                             آب در یک قدمی بود و نمیدانستیم

      بر روی بوم زندگی هر چیز می خواهی بکش

      زیبا و زشتش پای توست

      تقدیر را باور نکن

      تصویر اگر زیبا نبود نقاش خوبی نیستی ، از نو دوباره رسم کن

      تصویر را باور نکن

      خالق تو را شاد آفرید ، آزاد آزاد آفرید

      پرواز کن تا آرزو

      زنجیر را باور نکن

آن چشمه که گویند نهان در ظلمات است      گرهت به جز دیده تر در سحری نیست

کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها           (حافظ)

می خواهم و معشوق و زمانی و زمینی       او باشد و من باشم و اغیار نباشد              (سعدی)

      مثل دیوار

      روبروی خودم بارها ایستاده ام

      مثل دیوار

      بارها بر خودم تکیه دادم                      (سید علی میر افضلی)

      او را که دل از عشق مشوش باشد

      هر قصه که گوید همه دلکش باشد

      تو قصه عاشقان همی کم شنوی

      بشنو ، بشنو که قصه شان خوش باشد                        (شیخ بهایی)

        در دور دست باغ برهنه چکاوکی

        بر شاخه می سراید

        این چند برگ پیر

        وقتی گسست از شاخ

         آندم جوانه های جوان

         باز می شود

         بیداری بهار

         آغاز می شود                                           (شفیعی کدکنی)

       امروز نه آغاز و نه پایان جهان است

       این بس غم و شادی ، که پس پرده نهان است

        گر مرد رهی ، غم مخور از دوری و دیری

        دانی که رسیدن ، هنر گام زمان است                         (هوشنگ ابتهاج)

همیشه سخت ترین نمایش،به بهترین بازیگر تعلق دارد،شاکی سختیهای دنیا نباش،شاید تو بهترین بازیگر خدایی.   (علی یاری)