ورود ثبت

ورود به حساب کاربری خود

نام كاربري *
رمز عبور *
من را به خاطر داشته باش

ساخت يك حساب كاربري

پر کردن فیلدهایی که با ستاره (*) نشانه گذاری شده مورد نیاز است.
نام *
نام كاربري *
رمز عبور *
تكرار رمز عبور *
ايميل *
تكرار ايميل *

قلم مهر

آیات سوگندهای قرآنی

آیات سوگندهای قرآنی

در این بخش سعی شده است تعدادی از آیاتی که در خصوص قسم های خداوند تعالی به نشانه های آفرینش می باشد، آورده شود.

ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ (1)

ن، سوگند به قلم و آنچه مينويسند،/القلم

لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ (1)

سوگند به روز قيامت،

وَ لا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ (2)

و سوگند به (نفس لوّامه و) وجدان بيدار و ملامتگر/قیامت

 

وَ النَّازِعاتِ غَرْقاً (1)

سوگند به فرشتگانى كه (جان مجرمان را بشدّت از بدنهايشان) برمى‏كشند

وَ النَّاشِطاتِ نَشْطاً (2)

و فرشتگانى كه (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا مى‏سازند،/النازعات

وَ الْفَجْرِ (1)

به سپيده دم سوگند

وَ لَيالٍ عَشْرٍ (2)

و به شبهاى دهگانه،

وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ (3)

و به زوج و فرد،

وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ (4)

و به شب، هنگامى كه (به سوى روشنايى روز) حركت مى‏كند سوگند

وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها (1)

به خورشيد و گسترش نور آن سوگند

وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها (2)

و به ماه هنگامى كه بعد از آن درآيد

وَ النَّهارِ إِذا جَلاَّها (3)

و به روز هنگامى كه صفحه زمين را روشن سازد

وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها (4)

و به شب آن هنگام كه زمين را بپوشاند

وَ السَّماءِ وَ ما بَناها (5)

و قسم به آسمان و كسى كه آسمان را بنا كرده‏

وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها (6)

و به زمين و كسى كه آن را گسترانيده‏

وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها (7)

و قسم به جان آدمى و آن كس كه آن را (آفريده و) منظّم ساخته‏

وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً (1)

سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالى كه نفس‏زنان به پيش مى‏رفتند/العادیات

وَ الْعَصْرِ (1)

به عصر سوگند،

v

لاحول ولاقوه الابالله العلی العظیم

 

 

بسم الله الرّحمن الرّحیم                                    الهی بهرقربانی به درگاهت سراوردم

الهی بهـر قربانی بـه درگاهت سر آوردم /

نـه تنها سر برایت بلکه از سر بهتر آوردم /

پی ابقای قد قامت بـه ظهر روز عاشورا /

بـــرای گـفتن الله اکبر، اکبر آوردم /

عـلی را در غدیر خم نبی بگرفت روی دست /

ولی مـن روی دست خود علیّ اصغر آوردم /

بــرای آن کـه هم دردی کنم با مادرم زهرا /

 

برای خوردن سیلی سه ساله دختر آوردم /

برای کشتن دونان بـه دشت کربلا یـا رب /

چو عـباس همایـون فـر امیر لشگـر آوردم /

اگر با کشتن من دین تو جاوید می گردد /

برای خنجر شمر ستمگر حنجر آوردم /

به پاس حرمت بوسیدن لب های پیغمبر /

لبانی تشنه یا رب بهر چوب خیزر آوردم /

بــرای آن کـه قـرآنت نگـردد پایمال اسـب /

بــرای سُمّ مـرکب هـا خدایـا پیکـر آوردم /

حسن را گر که از لخت جگر آکنده شد تشتی /

مـن اینک سر برای زینت تـشت زر آوردم /

من ژولیده می گویم حسین بن علی گفتا /

خدایا بهر قربانی به درگاهت سر آوردم!

مرحوم ژولیده ی نیشابوری

با حذف ابیاتی